“Cremerie Milano” diye bir dondurmacı görmüştüm bundan yıllar yıllaaaaar önce Beyoğlu’ndan Tünel’e doğru giderken sağda… Gidip bir deneyelim dedik ve tek kelimeyle bayıldık dondurmasına…

Hani tam bir “İtalyan Dondurması” diyeceğim ama gittik yerinde gördük denedik vallahi de billahi de İtalya’daki dondurma gerçekten bir şeye benzemiyor. Hepsi bizdeki dondurmaların yanında halt etmiş. Hem Roma’da, Hem Milano’da, hem Floransa’da, onlarca farklı yerde dondurma deneyip, hiç birinden en ufak bir tat almaz mı insan? Olmamış işte, yapamıyorlar…

Oysa Cremerie Milano’da hepsi doğal malzemelerle ve hangi çeşidini yiyorsanız, gözünüzü kapattığınızda birebir aynı tadı aldığınız muhteşem bir dondurma deneyimi yaşıyorsunuz…

Tam yağlı süt, yumurta ve kremanın; kakao, antep fıstığı, ceviz, fındık, badem, karamel, tarçın gibi başka malzemelerle karıştırılmasıyla elde edilen yumuşak ve kremamsı dokudaki bu eşsiz dondurmadan, ilk seferinde Tiramisulu, Fıstıklı, Muzlu Sütlü ve Baileysli’sini denediğimi hatırlıyorum. Daha sonra özellikle Baileysli ve Fıstıklısının müdavimi olduk. O taraflarda işimiz gücümüz olmamasına rağmen, akşamın bir vakti canımız çeker, arabaya atlayıp Tepebaşı’ndaki o iğrenç ve korkunç otoparka park edip, oradan yürüyüp, gidip alacak kadar çok severdik, düşünün artık…

Bir yandan da işletmecisini ikna etmeye çalışıyorduk ki, “böyle iyi bir dondurmacı burada harcanıyor, esas sizin Nişantaşı ve Bağdat Caddesi’nde birer şube açmanız uygun olur” diye. Gel gelelim uzun süre aynı yerde ne küçüldüler, ne büyüdüler…

Bir kaç sene önce Şaşkınbakkal’da bir ara sokakta, trafik sıkışınca, zaman bolluğundan, etrafıma bakmaya başladığım bir anda şok geçirdim. Tabelanın birinde “Cremerie Milano” yazıyor. Boyner’in yanından girince ileride sağda bir ara sokak… İlk fırsatta arabayı park edip koştum  ve baktım ki evet bu o! Kendi kendilerine sessiz sedasız açılmışlar. Yahu insan bir tanıtım bile yapmaz mı?

Ara sokakta olmalarına,  nedense hiç bir duyuru yapmamalarına ve fiyatlarının hiç de ucuz olmamasına rağmen, kaliteli ve lezzetli ürünleriyle, çok kısa sürede tutundular ve ne zaman uğrasam, oturacak yer bile kalmayan ve kasada devamlı sıra olan bir mekan haline geldiler…

Pek çok çeşidini denemekle birlikte o Baileys’in verdiği hazzın yerini hiç birisi tutamadı benim için…. Bu yüzden eğer eve sipariş vercek olsam bile, en çok Baileysli, sonra Muzlu Sütlü, Fıstıklı, Tiramisulu, Hindistan Cevizli çeşitleri geldi sıralamada…

Bunlardan başka, Sütlü, Siyah Çikolatalı, Beyaz Çikolatalı, Fındık ve Çikolatalı, Çikolata Vişneli, Vanilya, Nutella ve Bisküvili, Yoğurtlu, Fındıklı, Karamel, Kahve, Sakız, Vanilya,Nane, Korakan ve Cevizli Balkabaklı çeşitleri de var tabi de, benim favorilerim belli işte:) Farklı farklı meyvelerle hazırlanan Sorbet çeşitlerini de unutmamak lazım tabi hayranlarına…

Zaman içinde, pek çok arkadaşımı tek tek tanıştırdım bu lezzetle… Ekşi tatları sevenler için de Bacardili olanı, aynı Mojito tadındaydı mesela.. Bir arkadaşım da Şeftalilisine bayılmıştı…

Geçenlerde yine bir uğradık, sıra bize geldiğinde, vitrinde arıyorum arıyorum Baileyslisi yok… Hemen işletmecisine sorduk tabi “neden” diye… “Ne de olsa en beğenilen çeşitlerden biri , belki tükenmiştir bu saatte” diye düşünürken, meğer öğrendik ki Baileysli Dondurma Yasaklanmış… Nasıl yahu, Şaka mı bu?

Bir müşteri, çocuğuna (nedense?) Baileysli Dondurma yedirmiş, sonra da güya ağzı uyuşmuşmuş. Bir kere küçücük çocuğa neden Baileysli dondurma yedirir ki bir anne?

İkincisi bu firma çok mu meraklı her bir dondurma topu için 1 ölçek Baileys kullanmaya… Seyreltile seyreltile, sadece aromasını vermesi için kim bilir kaç kiloluk dondurma üretmek için ne kadarcık miktarda Baileys kullanıyorlardır. Bin kere yedim en ufak bir bir “Hieeeeyttt! Var mı bana yan bakan” ya da “Öpüjemm”  diye ortalığı dağıttığım olmadı yani:)))

Tezgahta 30 çeşit dondurma alternatifi varken, gidip başka şeylerden tercihler yapmak ya da hiç memnun değilse eğer, bu mekana bir daha hiç uğramamak yerine, Baileysli dondurmanın yasaklanması için başvuruda bulunmuşlar ve başarmışlar maalesef o artık tarih olmuş… Hatta söylenene göre bir daha Türkiye’de alkollü Dondurma satılması yasakmış.
———————————–
Bu yazı normalde burada bitmişti.

Yazıldığı zamandan beri de Cremierie Milano’ya sadece Fıstıklı Dondurması için gidiyoruz ve gerçekten artık eski sıklıkta gitmek içimizden çok gelmiyor ama yine de tamamen vazgeçmiş de değiliz.
Dün akşam, sinema çıkışı Caddebostan’daki mağazasından, saat geç olduğu halde, “hadi yine de boş geçmeyelim, 1’er top dondurma alalım” dedik.

Bu sefer Muzlu seçtim ve hayal kırıklığına uğradım. Tek ben değil, yanımdaki herkes uğradı. Çünkü kremamsı yapıda olması gereken dondurma, dolapta belli ki buzlanmış ve tadı değişmiş. Buzlanması demek, saklanma koşullarında bir sıkıntı var demek ve bu da uzmanların dediğine göre, bu sıcakta hiç iyi bir şey değil.
Bu yetmezmiş gibi, Yaşar Usta’dan feyz almışlar herhalde ve dondurma kaşıklarını küçültmüşler. 1 Topunun fiyatı 5 TL olmasına rağmen, fiyatını azaltmayıp, sadece ebadını küçültmeleri ve tadını da bozmaları, bizi bu dondurmadan iyice soğuttu maalesef.

Üstüne üstlük çalışan elemana bu durumu belirttiğimizde “hayır efendim dondurmamızın ebadı küçülmedi, her zaman dondurma kaşığı kadar!” diye çıkışıp, sonra da devamlı müşteri olarak duruma hakim olduğumuzu görünce mecburen, “evet, kullandığımız kaşığın ebadı küçültüldü” diye itiraf etmesi de gösterdi ki, en iyisi bir müddet görüşmemek… Belki onlar düzelir ya da biz unutur, affederiz…